Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2015/23104 K.2016/603

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu 05.03.2015 tarihinde icra mahkemesine başvurusunda, ihalenin feshi nedeni olarak ileri sürdüğü sair iddiaların yanı sıra, satış ilanı tebliğinin kendisine usulüne uygun yapılmadığını ileri sürerek 10.02.2015 tarihinde yapılan ihalenin feshini talep etmiş, mahkemece; ihalenin feshi isteminin reddine ve davacının ihale bedelinin % 10' u oranında para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

İİK’nun 134. maddesinin 2. fıkrası uyarınca “…Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz.”

Somut olayda, şikayetçi borçluya satış ilanı, usulüne uygun tebliğ edildiğine ve bu husus mahkemenin de kabulünde olduğuna göre, 10.02.2015 tarihli ihaleye yönelik 05.03.2015 tarihinde yapılan ihalenin feshi isteminin yasal yedi günlük süreden sonra yapılmış olması nedeni ile davanın süre aşımından reddine karar verilmesi ve işin esasına girilmediğinden para cezasına mahkum edilmemesi gerekirken, borçlunun ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına mahkum edilmesi isabetsizdir. Mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekir ise de, mahkemenin red kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan ve para cezasına ilişkin yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

ZA