Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2015/24206 K.2015/26394

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi, alacaklı ve ihale alıcısı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK.nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi:

2- Alacaklı ile ihale alıcısı H.. G..'ün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklı ve ihale alıcısının temyiz itirazlarının REDDİNE;

3-İflas idaresinin temyiz itirazlarına gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan takibe karşı iflas idaresinin, yapılan ihalenin usulsüz olduğunu ileri sürerek feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, 207 parsel sayılı taşınmaza ilişkin ihalenin feshine, diğer taşınmazlar yönünden ise şikayetin reddine ve para cezasına hükmedildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, ihale konusu 2181 parsel sayılı taşınmazın takdir edilen 225.000,00 TL bedel ile satışa çıkarıldığı ve 370.000,00 TL üzerinden ihale edildiği. 3596 parsel sayılı taşınmazın ise, takdir edilen 7.150,00 TL bedel ile satışa çıkarıldığı ve 8.000,00 TL üzerinden ihale edildiği görülmektedir.

Her iki taşınmaz da muhammen bedellerinin üzerinde ihale edildiklerinden zarar unsuru gerçekleşmemiş olup, bu durumda şikayetçi, İİK.nun 134/8. maddesi kapsamında kendi menfaatinin muhtel olduğunu ispatlayamadığından, sözkonusu taşınmazlar yönünden ihalenin feshini istemekte hukuki yararı yoktur.

Mahkemece, anılan taşınmazlar yönünden ihalenin feshi talebinin belirtilen gerekçe ile reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi doğru değil ise de sonuçta istem reddedildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak, İİK'nun 134/2. maddesinin son cümlesinde işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamayacağı öngörülmüş olup, yukarıda belirtildiği üzere anılan taşınmazlar yönünden hukuki yarar yokluğu nedeniyle işin esasına girilmeksizin istemin reddi gerektiğinden ve bu durumda para cezasına hükmedilemeyeceğinden, mahkemece para cezasına hükmolunması isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, kararın düzelterek onanması gerekmiştir.