Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2015/29485 K.2015/32849

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesince, şikayet dilekçesinde ileri sürülen hususlarla sınırlı olarak inceleme yapılması gerekip, her ne kadar ihalede fesat olgusunun sonradan öğrenilmesi halinde İİK'nun 134/7. maddesi uyarınca öğrenme tarihinden itibaren yedi günlük sürede ihalenin feshi istenebilir ise de, bu konuda ayrı bir şikayette bulunulması halinde fesadın değerlendirilmesi mümkündür. Bu nedenle şikayetin genişletilmesi yolu ile şikayet dilekçesinde ileri sürülmeyen fesat olgusuna yargılama sırasında dayanılması mümkün olmayıp bu nedenle sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, 1.200.000,00 TL muhammen bedelli taşınmazın 1.256.000,00 TL'ye satıldığı ve dolayısıyla satış bedelinin, taşınmazın muhammen bedelinin üzerinde olduğu, borçluların, süresinde kıymet takdirine ilişkin şikayetlerinin de bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre satış bedelinin muhammen bedelin üzerinde olması halinde, ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir. Bu husus mahkemenin de kabulündedir. Ancak, İİK'nun 134. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinde, işin esasına girilmeden ihalenin feshi talebinin reddi halinde borçlular aleyhine para cezasına hükmedilemeyeceği öngörülmüş olup, borçluların ihalenin feshi isteminin zarar unsuru yokluğu nedeniyle ve işin esasına girilmeden reddi gerektiğinden, aleyhlerine ihale bedelinin %10’u oranında para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.