Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2015/32975 K.2016/8352

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 68/1. maddesi uyarınca; ilamsız icra yolu ile yapılan takipte, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye dayanıyorsa, icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Maddenin son fıkrasında ise, itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlunun, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklının, diğer tarafın talebi üzerine yüzde yirmiden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda; alacaklı şirket, takip talebinde borcun kaynağını göstermeksizin, borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız takip başlattığı, borçlunun takibe, borca, işlemiş faize itirazda bulunduğu, takibin durdurduğu anlaşılmıştır.

Alacaklının takibe dayanak yaptığı belge faturalar olup, bu belgeler İİK'nun 68/1. maddesi kapsamında itirazın kaldırılmasını sağlayacak belgelerden olmadığı gibi, alacağın varlığının tespiti, borçlulardan talep edilip edilemeyeceği de yargılamayı gerektirmektedir.

Mahkemece, alacaklının, borçlu Nazmi Yılmaz'ın itirazının kaldırılması talebinin, takibe dayanak belgenin İİK'nun 68. maddesinde sayılanlardan olmaması ve alacağın varlığının yargılamayı gerektirmesi sebebiyle esasa ilişkin olmayan nedenlerle reddi doğrudur. Ancak bu durumda işin esasına girilmemesi nedeniyle alacaklının İİK'nun 68/7. maddesi uyarınca tazminata mahkum edilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.