KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2015/34307 E., 2016/11837 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2016
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddine,
2-İcra mahkemesince 12/02/2015 tarihli kısa kararda yalnızca şikayetin kabulüne şeklinde hüküm kurulduğu, şikayetin kısmen kabulüne karar verildiğinin gerekçeli karar ile anlaşıldığı, bu durumda borçlunun temyizinin süresinde olduğu görülmekle, ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 25/03/2015 tarihli temyiz talebinin süreden reddine ilişkin ek kararının oybirliğiyle kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esası incelendi:
Alacaklı tarafından borçlu aleyhine kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takip başlatıldığı, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, kıymet takdirine itirazının yanında şirket hisseleri üzerine konulan haczin kaldırılmasını da istediği, mahkemenin tefhim edilen kısa kararında, şikayetin kabulüne karar verildiği, ancak gerekçeli kararda haczin kaldırılmasına yönelik şikayetin değerlendirilmediği görülmektedir.
HMK'nun 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.
O halde mahkemece, borçlunun haczin kaldırılmasına ilişkin şikayetinin de değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, bu konuda olumlu veya olumsuz bir hüküm tesis edilmemesi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2015/34307, K. 2016/11837, 20 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama