Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2015/5217 K.2015/9908

İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 128

İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 134

"İçtihat Metni"Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi borçlunun, ihalenin feshi sebebi olarak ileri sürdüğü sair iddialarının yanısıra satış ilanının usulüne uygun tebliğ edilmediğini, ihale edilen taşımazın bulunduğu bölgede taşınmaz fiyatlarının çok arttığını, yeniden kıymet takdiri yapılması gerektiğini belirterek ihalenin feshini talep ettiği, mahkemece, istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, 230.000,00 TL muhammen bedelli taşınmazın 240.000,00 TL'ye satıldığı ve dolayısıyla satış bedelinin taşınmazın muhammen bedelinin üzerinde olduğu, İİK 'nun 128/a maddesine göre kıymet takdirinden itibaren 2 yıllık sürenin geçmediği, kıymet takdir tebliğinin usulsüz olduğunun iddia edilmediği gibi, kıymet takdirine usulüce yapılmış bir şikayetin de bulunmadığı anlaşılmaktadır.

O halde yerleşik Yargıtay uygulamasına göre satış bedelinin muhammen bedelin üzerinde olması halinde, ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir. Ancak İİK'nun 134. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinde, işin esasına girilmeden ihalenin feshi talebinin reddi halinde şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilemeyeceği öngörülmektedir. Bu durumda şikayetçinin ihalenin feshi isteminin zarar unsuru yokluğu nedeniyle ve işin esasına girilmeden reddi gerektiğinden aleyhine ihale bedelinin %10’u oranında para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.