KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2015/5455 E., 2015/5827 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mart 2015
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
365 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.
Somut olayda; fesih istemine konu olan ihalede satılan ...... nolu bağımsız bölümün muhammen bedelinin ve satış bedelinin 25.000TL olduğu, 7 nolu bağımsız bölümün muhammen bedelinin 10.000TL satış bedelinin ise 15.610TL olduğu, 16 nolu bağımsız bölümün muhammen bedelinin 14.000TL satış bedelinin ise 16.110TL olduğu, 17 nolu bağımsız bölümün muhammen bedelinin 10.000TL satış bedelinin ise 17.910TL olduğu, 1 nolu bağımsız bölümün satış bedelinin muhammen bedele eşit, 7, 16 ve 17 nolu bağımsız bölümlerin satış bedellerinin ise muhammen bedellerin üzerinde olduğu anlaşılmaktadır.
Bu nedenle, bu bağımsız bölümler yönünden zarar unsuru gerçekleşmemiş olup, borçlunun ihalenin feshini istemekte hukuki yararı yoktur. Mahkemece istemin bu bağımsız bölümler yönünden bu nedenle reddi yerine işin esasının incelenerek sonuca gidilmesi yerinde değil ise de sonuçta istem reddedildiğinden mahkeme kararı sonuç itibariyle doğrudur.
Ancak İİK 134/2 maddesi uyarınca işin esasına bu nedenle girilmemiş olacağından şikayetçi aleyhine bu bağımsız bölümler yönünden para cezasına hükmedilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması cihetine gidilmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2015/5455, K. 2015/5827, 16 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama