Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2015/5706 K.2015/16169

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İpotekli taşınmaz maliki olan şikayetçinin İİK’nun 153. maddesi gereğince ipoteğin fekkine karar verilmesi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, bilahare mahkemeye vekaletname sunan borçlu vekili tarafından temsil edildiği, tarafların yokluğunda yapılan duruşma sonrasında mahkemece işin hallinin yargılamayı gerektirdiği nedeni ile istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şikayetçi vekilinin kararı temyiz etmesi üzerine; mahkemece 15.12.2014 tarihli ek kararla; davacı asilin 07.12.2012 tarihinde verdiği dilekçesi ile davasının reddolunduğunu ve davalılara tebligat çıkartılmasını, bakiye harcın iadesini talep ettiği, böylelikle davacı asılın temyiz konusu mahkeme kararına 02.07.2012 tarihinde muttali olduğu, şikayetçi vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesini yasal temyiz süresi geçtikten sonra 04.12.2014 tarihinde sunduğu gerekçe gösterilerek temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK’nun 363/1. maddesi uyarınca temyiz yoluna başvuru süresi, kararın tefhim veya tebliğ tarihinden başlar. Dosyada, şikayetçi ve vekilinin yokluğunda verilen mahkeme kararının kendisini vekille temsil ettiren şikayetçinin vekiline tebliğ edildiğini belgeleyen bir tebligat evrakı bulunmadığı gibi, şikayetçi asılın bizatihi kendisine de bu yönde bir tebligat yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, henüz gerekçeli karar tebliğ edilmeden ve usulsüz de olsa bir tebligat bulunmadığı halde sırf karar içeriğinin öğrenilmesi ile temyiz süresinin başladığı kabul edilemez.

Mahkemenin temyiz isteminin süresinde olmadığına yönelik tespiti ve buna dair temyiz isteminin reddi hakkındaki ek kararı, yukarıda açıklanan yasa hükmüne aykırı olup 15.12.2014 tarihli ek kararın oy birliğiyle kaldırılmasına karar verilerek 29.05.2012 tarihli ilk karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi: