Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2015/6669 K.2015/15837

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Borçlunun temyiz isteminin incelenmesinde;

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2014 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 5.440,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Temyiz dilekçesinin (REDDİNE),

2-Alacaklının temyiz itirazlarına gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Adi kiraya ve hasılat kiralarına ait takibe karşı borçlu icra mahkemesine başvurarak, iflas erteleme davasında verilen tedbir ara kararı nedeniyle takibin iptalini talep etmiş, mahkemece şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verilmiştir.

... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/628 Esas sayılı dosyası ile borçlu tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasında, borçlunun talebi üzerine ilgili mahkemece 02.06.2013 tarihinde; "İİK.nun 179/b maddesi gereğince 6183 Sayılı Kanununa göre yapılan takipler de dahil olmak üzere her türlü icra takibi ile evvelce başlamış takiplerin durdurulmasına.." şeklinde tedbir ara kararı verildiği, takibin ise tedbir kararından sonra 07.06.2013 tarihinde başlatıldığı anlaşılmıştır.

İhtiyati tedbir kararında, yeni (veya hiçbir) icra takibi yapılmamasına veya yapılacak takiplerin iptaline ilişkin bir karar verilmediği, her türlü icra takibi ile evvelce başlamış takiplerin durdurulmasına karar verildiği anlaşıldığından, mahkemece, alacaklı tarafından başlatılan icra takibinin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de; anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.