Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2015/7587 K.2015/17835

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu hakkında 2 adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takip dayanağı senetleri keşideci şirketin temsilcisi sıfatı ile keşideci şirket adına imzaladığını ve bu nedenle takip konusu bonolardan kaynaklanan borçtan şahsen sorumlu olmadığını ileri sürdüğü görülmektedir.

Mahkemece, borçlunun istemi kabul edilerek itirazın kaldırılmasına karar verilmiş, bilahare karardaki maddi hata fark edilerek mahkemenin 15.01.2015 tarihli kararı ile “ itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına” yönelik oluşturulan hükmün (1) numaralı bendinin çıkarılmasına ve yerine “takibin iptaline” kelimelerinin yazılmak sureti ile yapılan hatanın düzeltilmesine karar verildiği, yapılan bu düzeltmenin gerekçeli karar üzerine 6100 Sayılı HMK’nun 304 (2). maddesi uyarınca dercedildiği ve sonuç olarak borçlunun talebinin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

Borçlunun başvurusu bu hali ile İİK.'nun 168/5. maddesine dayalı borca itiraz niteliğindedir. Bu durumda, itiraz hakkında İİK.'nun 169/a maddesinin uygulanması gerekmekte olup; anılan maddenin 5. fıkrasında; “İtirazın kabulü kararı ile takip durur.” hükmüne yer verilmiştir. O halde, mahkemece; borçlunun borca itirazı kabul edildiğine göre, İİK'nun 169/a-5. maddesi uyarınca takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken; takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.