Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2016/11379 K.2017/2429

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlu şirket vekilinin takibin kesinleşmesinden sonraki zamanaşımı nedeniyle icranın geri bırakılması talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; İİK'nun 71 ve 33/a gereği şikayetin kabulüne karar verildiği, şikayet tarihi itibariyle borçlu şirketin 13.09.2011 tarihinde iflasının açıldığı, 30/09/2011 tarihinde ticaret siciline tescil edildiği anlaşılmaktadır.

İflasına karar verilen şirket medeni haklardan istifade ve medeni hakları kullanma ehliyetini kaybetmiş olmaz. Sadece İİK'nun 191. maddesi gereğince iflas masasına giren hak ve mallar hakkında tasarruf hakkını kaybeder. Bu mallar için tasarruf yetkisi iflas masasına geçer. İflas masasına dahil olmayan hususlarda tasarruf hakkını haiz olduğu gibi, şahsa bağlı hakları da kullanabilir. Şikayetçinin icra takibinde borçlu durumunda bulunması nedeniyle İİK'nun 134. maddesine göre dava açma hakkı vardır. Borçlu şirketin sonradan iflas etmesi şahsa bağlı İİK'nun 16. maddesinde öngörülen şikayet hakkını kullanmasına engel teşkil etmez.

İncelenmesi gerekli diğer husus ise, iflas kararından önce vekalet verilen vekil tarafından müflis şirket adına şikayette bulunulup bulunulmayacağı hususudur.

TBK'nun 513. maddesine göre sözleşmeden veya işin niteliğinden aksi anlaşılmadıkça sözleşme, vekilin veya vekâlet verenin ölümü, ehliyetini kaybetmesi ya da iflası ile kendiliğinden sona ermiş olur. Bu madde hükmüne göre vekalet ilişkisi iflasın açılması ile kendiliğinden son bulur.

O halde mahkemece, müflis şirket vekilinin şikayetinin iflas idaresine bildirilerek icazet verilip verilmeyeceğinin sorulması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.