KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2016/11809 E., 2017/2970 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2017
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin oybirliğiyle reddi kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;
2-Muteriz borçlu şirketlerin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, borçluların icra mahkemesine başvurularında; borca itiraz ederek takibin iptalini talep ettikleri, mahkemece işin esasının incelenerek istemin reddine karar verildiği görülmektedir.
İİK'nun 168/5. maddesi gereğince; kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipte, yetkiye ve borcun ödendiğine yönelik itirazın, ödeme emrinin tebliğinden itibaren beş gün içerisinde icra mahkemesine sunulması zorunludur. Bu süre, hak düşürücü nitelikte olup, mahkemece re'sen gözetilmelidir.
Somut olayda, borçlu şirketlerin icra mahkemesine başvuruları borca itiraz niteliğinde olup, borçlu şirketler adına gönderilen ödeme emirlerinin muteriz borçlu şirketlere 16/01/2015 tarihinde tebliğ edildiği, borçluların ise, icra mahkemesine 17/04/2015 tarihinde başvurdukları görülmekte olup, itirazın İİK'nun 168/5. maddesinde düzenlenen yasal 5 günlük süreden sonra yapıldığı anlaşılmaktadır.
O halde, mahkemece, borçlu şirketlerin itirazlarının süre aşımı sebebiyle reddi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi doğru değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2016/11809, K. 2017/2970, 1 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama