Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2016/12255 K.2016/21461

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kredi sözleşmesine dayalı olarak genel haciz yoluyla başlatılan ilamsız takibe karşı borçluların, yasal süresi içerisinde icra müdürlüğüne sundukları itiraz dilekçesi ile borca itiraz ettiklerini, İİK'nun 62. maddesi gereğince itiraz üzerine takibin durdurulmasına karar verilmesi gerektiği halde, icra müdürlüğünce takip işlemlerine devam edildiğini ileri sürerek, icra müdürlüğünün 09.3.2015 tarihli ret kararının iptali ile yapılan haciz ve satış işlemlerinin de kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurdukları, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

19.10.2005 tarih ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 138/4. maddesinde; “Fonun alacaklı olduğu ve 2004 sayılı İcra İflas Kanunu uyarınca yapılan takiplerde, borçlular tarafından yapılan itirazlar, satış dışında takip işlemlerini durdurmaz" hükmüne yer verilmiştir. Fon alacaklarının takip ve tahsiline ilişkin olarak getirilen bu istisnai düzenlemeden, anılan Kanun'un 143. maddesinde belirtilen varlık yönetim şirketleri yararlanamaz. Bu nedenle, olaya, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 138/4. maddesinin uygulanması yerinde olmayıp, borçluların takibe karşı yasal süresi içerisinde yaptığı itirazlar dikkate alınarak İİK'nun 66/1. maddesi uyarınca işlem tesisi gerekmektedir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.