Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2016/12363 K.2016/15084

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ve şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Borçlu ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu Halil İbrahim Yıldırım’ın temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-Şikayetçiler ... ile ....nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Şikayetçiler vekili, ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece, istemin reddine ve para cezasına hükmedildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 134/2. maddesine göre; "İhalenin feshini, Borçlar Kanunu'nun 226. maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler, yurt içinde bir adres göstermek koşuluyla icra mahkemesinden şikayet yolu ile ihale tarihinden itibaren 7 gün içinde isteyebilirler."

Somut olayda, şikayetçiler ... ile ....nin, takipte alacaklı veya borçlu sıfatlarının bulunmadığı, tapu sicilindeki ilgililerden olmadıkları ve ihaleye pey sürmek suretiyle iştirak etmedikleri anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece; şikayetçiler ... ile ....nin istemlerinin aktif husumet yokluğundan reddi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru değil ise de sonuçta istemin reddine karar verildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak, İİK'nun 134. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesine göre işin esasına girilmeden ihalenin feshi talebinin reddi halinde şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilemeyeceği öngörülmektedir. Bu durumda şikayetçiler ... ile ....nin ihalenin feshi istemi aktif husumet yokluğu nedeniyle ve işin esasına girilmeden reddedileceğinden aleyhlerine ihale bedelinin %10’u oranında para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekmekle beraber anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.