Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2016/16621 K.2017/8761

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından 18.09.2015 tarihinde kira alacağının tahsili için başlatılan (13 örnek) icra takibine karşı borçlu ...'nin, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülmekte olan iflasın ertelenmesi davasında verilen 07.09.2015 tarihli tedbir kararına dayanarak takibin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmaktadır.

Borçlu şirketin, istemine dayanak yaptığı ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/365 Esas ve 07.09.2015 tarihli ara kararı ile “borçlu şirket hakkında yapılmış ve yapılacak (İİK 206 maddesi 1. sırasında yazılı alacaklara ilişkin olanlar hariç olmak üzere) 6183 Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna dayalı olanları da kapsar şekilde hangi sebebe dayanırsa dayansın icra takipleri ile ihtiyati haciz ve tedbir uygulamalarının ve takas-mahsup, hapis ve temlik uygulamalarının ve İİK 89/1. madde ihbarnamelerinin tedbiren durdurulmasına '' karar verildiği görülmektedir.

Bu durumda, takip tarihinden önce verilen tedbir kararı içeriği göz önünde bulundurulduğunda, borçlu aleyhine yeni takip yapılmasını engeller mahiyette bir hüküm ihtiva etmediği açıktır. Öte yandan, tedbir kararı kapsamına göre, asliye hukuk mahkemesince, borçlu şirket hakkındaki takiplerin durdurulmasına karar verilmiş olup, bu halde, anılan tedbir kararı uyarınca icra takibinin durması gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece, şikayetin kısmen kabulü ile borçlu şirket hakkındaki takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.