Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2016/19843 K.2017/11375

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından 26.01.2016 tarihinde başlatılan çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine karşı borçlu ... İnş. Tur. Müh. ... A.Ş.'nin, Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi'nde görülmekte olan iflasın ertelenmesi davasında verilen 12.01.2016 tarihli tedbir kararına dayanarak takibin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmaktadır.

Borçlu şirketin, istemine dayanak yaptığı Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/1944 Esas ve 12.01.2016 tarihli ara kararı ile "İİK nun 206 maddesinin 1. sırasında yazılı alacaklara ilişkin olanları hariç olmak üzere HMK nun 389 ve İİK nun 179/a ve 179/b maddeleri gözönünde bulundurularak 6183 sayılı yasaya ilişkin icra takipleri ve diğer alacaklılar tarafından hangi nedene dayalı olursa olsun yapılmış veya yapılacak olan tüm icra takiplerinin yapılacak takiplere ilişkin olarak ihtiyati tedbir ve ihtiyati hacizlerin durdurulmasına" karar verildiği görülmektedir.

Bu durumda, takip tarihinden önce verilen tedbir kararı içeriği göz önünde bulundurulduğunda, borçlu şirket aleyhine yeni takip yapılmasını engeller nitelikte bir hüküm ihtiva etmediği açıktır. Öte yandan, tedbir kararı kapsamına göre, asliye ticaret mahkemesince, borçlu şirket hakkındaki takiplerin durdurulmasına karar verilmiş olup, bu halde, anılan tedbir kararı uyarınca icra takibinin durması gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece, şikayetin kısmen kabulü ile borçlu şirket hakkındaki takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.