KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2016/20071 E., 2017/3499 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2017
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Alacaklının çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlattığı icra takibine karşı borçlunun İİK’nun 168/5. maddesinde öngörülen yasal 5 günlük sürede icra mahkemesine başvurarak; sair nedenlerin yanında takibe konu çekin miktar kısmında tahrifat yapıldığını da ileri sürerek borca itiraz ettiği görülmektedir.
Mahkemece, çekin 4.800,00 TL bedelli olmasına rağmen tahrifat yapılarak 44.800,00 TL'ye dönüştürüldüğü kabul edildiğine göre, İİK'nun 169/a-5. maddesi gereğince borçlunun borca itirazının kısmen kabulü ile 40.000,00 TL ve fer'ilerini aşan kısım yönünden takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken iptaline karar verilmesi yerinde değil ise de, temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Ancak, senet bedelinde tahrifat yapıldığı iddiası borca itiraz olup, İİK'nun 169-a/6. maddesine göre borçlunun itirazının esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunan alacaklı, takip konusu (asıl) alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkûm edilir.
Mahkemece, borçlunun itirazının esasa ilişkin nedenlerle kabul edildiği görüldüğü gibi, itiraz dilekçesinde de tazminat talebi bulunduğundan, İİK'nun 169/a-6. maddesi uyarınca tahrifat sonucu artırılan alacak tutarının (40.000,00 TL'nin) %20'sinden aşağı olmamak üzere borçlu lehine tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2016/20071, K. 2017/3499, 9 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama