Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2016/210 K.2016/5297

.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, değeri 1.395.020,00 TL olarak takdir edilen taşınmaz hissesinin 25.04.2014 günü yapılan ihalede 1.530.000,00 TL bedelle satıldığı, böylece, ihalenin feshi isteminin esastan reddine karar verilen şikayet konusu taşınmaz hissesinin satış bedelinin, muhammen bedelin üzerinde olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, alacaklı tarafından avansı yatırılmak sureti ile süresine satış talebinde bulunulduğu da gözetildiğinde, zarar unsuru gerçekleşmemiş olup, şikayetçinin ihalenin feshini istemekte hukuki yararı bulunmamaktadır.

Mahkemece istemin bu nedenle reddi yerine işin esasının incelenerek sonuca gidilmesi yerinde değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden mahkeme kararı sonucu itibariyle doğrudur. Ancak, bu durumda İİK'nun 134/2. maddesi uyarınca işin esasına girilemeyeceğinden, şikayetçiler aleyhine para cezasına hükmedilmesi isabetsizdir.

Diğer taraftan; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 3/2. maddesi hükmüne göre; müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla Şikayete konu olayda, ihalenin feshi isteminde bulunulan taşınmaz yönünden, ihalenin feshi isteminin reddi aynı hukuksal nedene dayandırılmıştır. Bu durumda, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin uygulanması gereken 3/2. maddesi gereğince, ret sebebi ortak olan ihale alıcısı ile alacaklı lehine tek vekalet ücreti takdiri gerekirken, şikayetçinin, ihale alıcısı ve alacaklı için ayrı ayrı avukatlık ücreti ile sorumlu tutulması doğru değildir.

Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

UE