Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2016/21292 K.2016/25882

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından şikayetçinin bu yoldaki isteğinin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi:

Şikayetçi borçlu tarafından icra mahkemesine başvurularak, 17.02.2016 tarihli 6 adet taşınmaz ihalesinin feshi talep edilmiş, mahkemece şikayetin reddine karar verilerek, borçlu aleyhine %10 para cezasına hükmedilmiştir.

Süresinde satış istenmiş olması nedeniyle bu husus ihalenin feshi sebebi olarak kabul edilemeyeceğinden sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, ihalenin feshi istemi esastan reddedilen şikayet konusu taşınmazlardan 7.000,00 TL muhammen bedelli 510 parsel sayılı taşınmazın, 12.000,00 TL bedel ile; 15.000,00 TL muhammen bedelli 240 ada 113 parsel sayılı taşınmazın, 25.050,00 TL bedel ile ihale edildiği, dolayısıyla anılan taşınmazlar yönünden satış bedellerinin, taşınmazların muhammen bedellerinin üzerinde olduğu, kıymet takdirine süresinde yapılmış bir itirazın da bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda zarar unsuru gerçekleşmemiş olup, şikayetçinin ihalenin feshini istemekte hukuki yararı yoktur. Mahkemece 510 parsel ve 240 ada 113 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin istemin bu nedenle reddi yerine işin esasının incelenerek sonuca gidilmesi yerinde değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak; İİK'nun 134/2. maddesi uyarınca; ihalenin feshi istemi reddedilen şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilebilmesi için, şikayetin esasa ilişkin nedenlerle reddi gerektiğinden, esasa girilmeksizin istemin reddi halinde ise para cezasına hükmolunamayacağından, borçlu aleyhine, anılan taşınmazları da kapsar şekilde para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.