Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2016/22764 K.2016/20439

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, takibe konu bononun teminat amacıyla alacaklıya verildiğini ileri sürerek takibin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, borçlunun borca ilişkin itirazının reddine karar verildiği görülmektedir.

Mahkemenin karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve 31.12.2014 tarih ve 29222 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 11/3. maddesinde; ''İcra mahkemelerinde duruşma yapılırsa Tarife gereğince ayrıca avukatlık ücretine hükmedilir. Şu kadar ki bu ücret, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünün iki ve üç sıra numaralarında gösterilen iş ve davalarla ilgili hukuki yardımlara ilişkin olup, Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenecek avukatlık ücreti bu sıra numaralarında yazılı miktarları geçemez'' düzenlemesi yer almaktadır. Anılan Tarife'nin ikinci kısmının ikinci bölümünün üç sıra numarasında ise; icra mahkemelerinde takip edilen dava ve duruşmalı işler için yapılacak hukuki yardımlarda 500,00 TL maktu vekalet ücreti ödenmesi öngörülmüştür.

Somut olayda, borca itiraza yönelik olarak yapılan yargılama sırasında, alacaklının kendisini vekille temsil ettirdiği, alacaklı vekilinin cevap dilekçesi verdiği ve duruşmaya da katıldığı görülmektedir. Bu durumda, mahkemece, kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca alacaklı yararına 500,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 4.150,00 TL nispi vekalet ücretine karar verilmesi isabetsiz olup, kararın, belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.