Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2016/2807 K.2016/8783

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.

İhale konusu ... ili, ... İlçesi, 12300 Ada, 3 Parsel de kayıtlı B Blok 4. Kat 37 No'lu bağımsız bölüm numaralı taşınmazın satış bedelinin, bu taşınmazın muhammen bedeline eşit olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısıyla muhammen bedele eşit bir bedelle satıldığından anılan taşınmaz yönünden zarar unsuru gerçekleşmemiştir.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre satış bedelinin muhammen bedelin yüzde yüzünün üstünde olması halinde zarar unsuru oluşmayacağından, ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir. Bu durumda şikayetçinin ihalenin feshini istemekte hukuki yararı yoktur. Mahkemece istemin bu nedenle reddi yerine işin esasının incelenerek sonuca gidilmesi yerinde değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak İİK'nun 134. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinde işin esasına girilmeden ihalenin feshi talebinin reddi halinde şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilemeyeceği öngörülmektedir.

O halde, borçlunun ihalenin feshi istemi, anılan taşınmaz bakımından zarar unsuru yokluğu nedeniyle ve işin esasına girilmeden reddedileceğinden %10 para cezasının bu taşınmaz hariç bırakılmak sureti ile esasa yönelik inceleme yapılarak ret kararı verilen diğer taşınmazların toplam ihale bedelleri üzerinden tayini gerekirken, söz konusu 37 no'lu bağımsız bölümün olduğu ihale bedeli üzerinden %10 oranından para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekmekle beraber anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.