Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2016/31683 K.2016/25925

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu tarafından, diğer fesih nedenleri ile birlikte şikayete konu menkullere ilişkin olarak gerçekleştirilen kıymet takdirinin üzerinden iki yıl geçtikten sonra satışın yapıldığı ileri sürülerek ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurulduğu, mahkemece istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, taşnırlarda da uygulanması gereken İİK'nun 128/a-2. maddesine göre; kesinleşen kıymet takdirinin yapıldığı tarihten itibaren iki yıl geçmedikçe yeniden kıymet takdiri istenemez. Nitekim, HGK'nun 26.02.1992 tarih ve 1992/4-70 E.-130 K. sayılı kararında, satışın, kıymet takdirinin esas alındığı tarihten iki sene sonra yapılmasının, başlı başına ihalenin feshi sebebi sayılacağı benimsenmiştir. Ayrıca anılan kararda, iki yıllık sürenin başlangıcının, bilahare kesinleşmesi kaydı ile kıymet takdirinin yapıldığı tarih olduğu açıkça vurgulanmıştır. Öte yandan, bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemece re'sen gözetilmelidir.

Somut olayda, şikayete konu menkullere ilişkin olarak 14.02.2014 tarihinde yapılan hapis hakkı tesisi sırasında, icra müdürlüğünce resen kıymet takdiri yapıldığı görülmüş olup, ihalenin ise, 18.4.2016 tarihinde gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, satışın, kıymet takdirinin yapıldığı tarihten itibaren iki yıllık süre geçtikten sonra yapıldığı açıktır.

O halde, mahkemece, kıymet takdiri tarihinden itibaren iki yıllık sürenin geçmiş olduğu nazara alınarak ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile ihalenin feshi isteminin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.