KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2016/32401 E., 2018/4491 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, borca ve faize itirazlarını ileri sürerek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece davanın reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 20/06/2013 tarih ve 2013/13795 E. - 2013/23277 K. sayılı ilâmı ile alacaklının takip talebinde reeskont faizi talep ettiği dikkate alınarak, taleple bağlılık ilkesi gereğince, anılan faiz türü üzerinden faiz miktarının hesaplanması gerektiği yönünde bozulmasına karar verildiği, mahkemece, yapılan yargılama sonucunda istemin reddiyle birlikte alacaklı lehine % 40 tazminata hükmedildiği görülmektedir.
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Takip tarihi itibariyle uygulanması gereken İİK'nun 169/a-6. maddesinde; borçlunun itirazının esasa ilişkin nedenlerle reddine karar verilmesi halinde, takip muvakkaten durdurulmuş ise, alacaklının isteği üzerine borçlunun, takip konusu alacağın %40'ından aşağı olmamak üzere tazminata mahkûm edileceği düzenlenmiştir.
Borçlunun icra mahkemesine başvurusu, İİK'nun 169/a maddesi kapsamında borca itiraz niteliğinde olup, alacaklı lehine tazminata hükmedilebilmesi için, alacaklı tarafından tazminat talebinde bulunulması zorunludur. Somut olayda, alacaklının tazminat talebinin bulunmadığı anlaşıldığından, mahkemece, tazminata hükmedilmemesi gerekirken, alacaklı lehine tazminata hükmolunması isabetsiz olup, hükmün belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2016/32401, K. 2018/4491, 8 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama