Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2016/32498 K.2017/2265

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

... 9. İcra Müdürlüğü'nün 2014/29670 Esas sayılı dosyasında ihaleye çıkartılan menkul (araç) üzerinde rehin hakkı iddiasında bulunan üçüncü kişi, ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda, şikayetin reddine ve şikayetçinin para cezasına mahkumiyetine karar verilmiştir.

Menkul ihalelerinde de uygulanan İİK'nun 134/2. maddesinde; ihalenin feshini isteyebilecek ilgililer sınırlı olarak sayılmıştır. Bunlar, "satış isteyen alacaklı, borçlu ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler"dir. İhale konusu menkuller üzerinde rehin hakkı bulunan şikayetçinin, ihalenin feshini isteyebilmesi için, bu hakkına ilişkin takip yaparak alacaklı olduğu dosyada menkulün paraya çevrilmesini talep etmesi gerekir.

Somut olayda, şikayetçi rehin alacaklısı üçüncü kişi tarafından başlatılan takiplerde, şikayetçinin, menkulün paraya çevrilmesi talebinde bulunmadığı görülmektedir. Bu durumda, şikayet eden rehin alacaklısı, yukarıda sayılan kişilerden olmadığından ihalenin feshini talep edemez.

O halde, mahkemece şikayetin aktif husumet yokluğundan reddi gerekirken, işin esasının incelenmesi doğru değil ise de, sonuçta şikayetin reddine karar verilmiş olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak; İİK'nun 134. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesine göre; işin esasına girilmeden ihalenin feshi talebinin reddi halinde, şikayetçi hakkında para cezasına hükmedilemeyeceği öngörülmektedir. Bu durumda, şikayetçinin ihalenin feshi istemi, aktif husumet yokluğu nedeniyle ve işin esasına girilmeden reddedileceğinden, aleyhine ihale bedelinin %10’u oranında para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.