Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2016/3959 K.2016/6894

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki vekili dilekçesinde; müvekkiline çıkarılan yedieminlik muhtırasının usulsüz tebliğ edildiğini, bu muhtıraya dayanarak yapılan hacizlerin usulsüz olduğunu iddia ederek tebligat usulsüzlüğünün tespiti ile hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep ettiği, mahkemece; tebligatın usulüne uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için aynı Kanunun 10/2. maddesi gereğince muhatabın bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinin gerçekleşmesi gerekir. Bu hal gerçekleştikten sonra tebligatı çıkaran merci tarafından Tebligat Yönetmeliği'nin 79. maddesine uygun zarf üzerine aynı Yönetmeliğin 16/2. maddesi gereğince “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda tebligatın TK'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması"na dair kayıt düşülmesi zorunlu olup; tebligatı çıkaran mercii tarafından anılan şekilde şerh verilmeden salt "mernis adresi" ibaresine dayanılarak, dağıtıcı tarafından 21/2. maddesine göre tebliğ işlemi yapılamaz.

Somut olayda, şikayetçiye çıkarılan muhtıranın “....” adresine tebliğe çıkarıldığı, “Muhatap gösterilen adreste ismen soruldu, taşınmış olduğu tespit edildi, yeni adresi bilinmiyor, komşu isim ve imza vermekten kaçındı, ayrıca mahalle muhtarı tasdik ve imzadan imtina etmiştir.

Evrak çıkış merciine iade” denilerek 08.11.2014 tarihinde iade edildiği, bunun üzerine TK'nun 21/2. maddesi gereğince muhatabın adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adresine 28.11.2014 tarihinde tebligat yapıldığı, 22.08.2014 tarihli haciz tutanağında; ise “13/A numaraya gelindi, içerisinin boş olduğu, kapının kapalı olduğu görüldü, alacaklı vekilinin talebiyle 13/B numaralı adrese gelindi...” denildikten sonra kumaş haczi yapıldığı ve yediemin olarak da aynı adreste ...'a teslim edilmiş olduğu,

şikayetçinin usulsüz tebligatı 15.01.2015 tarihinde öğrendiğini beyan ettiği, İİK'nun 16/1. maddesi gereğince yedi günlük süre içinde 19.01.2015 tarihinde şikayet dilekçesini ibraz ettiği anlaşılmıştır.

Haciz işleminin 13/B adresinde yapıldığı, yediemine teslimatında bu adreste yapıldığı, muhtıra tebligatının ise haciz anında boş olduğu tespit edilen 13/A adresine çıkarıldığı, ayrıca muhatabın taşındığını beyan eden komşunun adı ve soyadı mazbataya

yazılmadığı için Tebligat Yönetmeliği'nin 30. maddesine uygun bir araştırmanın yapılmamış olduğu, ilk tebligat usulsüz tebliğ edildiği ve muhataba ait olmayan bir adrese tebliğe çıkarıldığı için yok hükmünde olduğu, adrese dayalı nüfus kayıt sistemine çıkarılan tebligatın ise TK'nun 10/2. maddesindeki şartlar oluşmadan çıkarıldığı için usulsüz olduğu görülmektedir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi gereğince, tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğ işleminden haberdar olmuş ise geçerli sayılır. Şikayetçinin bildirdiği öğrenme tarihi esas olup bu tarihin aksi karşı tarafça ancak yazılı belge ile ispatlanabilir.

O halde, mahkemece; usulsüz tebligat şikayetin kabulü ile 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca borçlunun bildirdiği öğrenme tarihinin tebliğ tarihi olarak düzeltilmesine ve bu tarihten önce yediemin yönünden yapılan işlemlerin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.