Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2016/9842 K.2017/1510

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine başlandığı, borçluya örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliğ edildiği, borçlunun ise tebliğ işleminin usulsüz olduğunu ileri sürerek icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, tebliğ işleminin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 17. maddesine göre; bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler o yerde bulunmadıkları takdirde, tebliğ o yerdeki daimi memur veya müstahdemlerden birine yapılır. Borçlunun geçici olarak o yerde bulunmadığının tespiti halinde, tebligatın o yerde bulunan yukarıda sayılan kişilere yapılması gerekir. Tebligat Kanunu’nun 17. ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 26. maddeleri gereğince, ilgilinin o yerde geçici olarak bulunmadığı hususunun tebliğ memuru tarafından tespit edilerek, tebligat mazbatasına şerh verilmesi gerekir.

Somut olayda, borçlu ... adına çıkartılan ödeme emrinin; “Daimi sekreter işçi İhsan Kaya'ya tebliğ edildi" şerhi ile tebliğ edildiği, ancak o sırada adı geçen muhatabın orada bulunmadığı hususunun tebliğ evrakı üzerine yazılmadığı görülmüştür.Bu durumda, tebligat, tebliğ anında muhatabın orada bulunmadığı tespit edilmeden doğrudan çalışana yapılmış olduğundan, 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 17. maddesi hükmüne aykırı olmakla usulsüzdür.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 32. maddesi gereğince tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi olarak kabul edilir.

Öte yandan, Hukuk Genel Kurulunun 5.6.1991 tarih ve 1991/12-258 E. ve 1991/344 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere “..usulsüz tebliğ işlemini öğrenen muhatabın, bu tebliği öğrendiği tarihten itibaren yedi gün içinde şikayet yolu ile tebligatın usulsüzlüğünü icra mahkemesi önüne getirmesi gereklidir.” Borçlunun bildirdiği öğrenme tarihi esas olup, bu tarihin aksi karşı tarafça ancak yazılı belge ile ispatlanabilir.

Somut olayda her ne kadar alacaklı, borçlunun haciz tarihinde takipten haberdar olduğunu iddia etmiş ise de, haciz sırasında borçlu hazır bulunmadığından bu yöndeki iddia yerinde görülmemiştir.

O halde, mahkemece borçlunun şikayetin kabulü ile TK.'nun 32.maddesi uyarınca; tebliğ tarihinin, borçlunun öğrenme tarihine göre düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir