Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2017/1033 K.2018/6676

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede borca itiraz ettiği, alacaklının takibin devamını sağlamak amacıyla itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda belirtilen ve dosyaya alacaklı tarafından sunulan ödeme dekontlarındaki bedellerin, takip konusu hukuki ilişkiye dayalı olarak yapılmadığının alacaklı tarafından ispatı gerektiğine ilişkin gerekçe, hükme esas alınarak, itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İcra dosyasının incelenmesinde; borçlu vekilinin 19.08.2014 tarihli itirazında ana parayı ödediklerini belirterek, asıl alacağa ve fer'ileriyle birlikte borcun tamamına itiraz ettiği, itirazını itfa olgusuna dayandırdığı, bir başka anlatımla borç doğuran hukuki ilişkiyi ve borcu kabul ettiği görülmüştür.

Bu durumda itirazın kaldırılması isteminin mahkemede incelenmesi sırasında, takibe dayanak belgenin artık İİK.'nun 68/l. maddesinde belirtilen belgelerden olup olmadığı üzerinde durulmasına gerek ve yer yoktur. Çünkü, anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan, "hukuku ilişki ve borçtur". Borçlu, hukuki ilişkiyi ve borcu kabul ettiğine göre, alacaklının, alacağının ayrıca İİK'nun 68/l. maddesinde yazılı belgelerle ispatına yer olmadığı kabul edilmelidir.

Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü bu doğrultudadır (Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.1985 tarih ve 12/27-984 sayılı kararı).

Öte yandan; alacaklı tarafından icra mahkemesine sunulan 14.04.2015 havale tarihli beyan dilekçesinin son kısmında "NOT" olarak 20.02.2009 tarihli senet için 105.000,00-TL, 30.03.2009 tarihli senet için 102.000,00-TL ödendiğinin bildirildiği ve ekinde 30.03.2009 ve 29.02.2009 tarihli senetler için ...

Bankası'na ait hesap hareketleri sunulduğu, mahkemece, alacaklı tarafından sunulan hesap hareketleri üzerine dosyanın bilirkişiye tevdii ile aldırılan 11.09.2015 tarihli bilirkişi raporunda, söz konusu ödemelerin, takip konusu borca istinaden yapıldığı kabul edilerek "...

3.İcra Dairesi'nin 2014/4752 E. sayılı dosyasında takip tarihi olan 08.08.2014 tarihi itibariyle kalan borç bakiyesinin 139.640,00-TL olarak tespit edildiği," bilirkişi raporu üzerine, alacaklının mahkemeye sunduğu 20.10.2015 tarihli ek bilirkişi raporuna beyan dilekçesi başlıklı beyanında. 30.03.2009 tarihli senet için ödendiğini bildirdiği miktarın takibe dayanak yapılan 31.03.2009 tarihli senetle bir ilgisi

bulunmadığını, bu senedin ayrı bir senet olduğunu belirttiği, borçlunun itirazı üzerine aldırılan 05.04.2016 havale tarihli Prof. Dr. ... ve Prof. Dr.... tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda ise; taraflar arasındaki alacak ve borç ilişkisinin tacir olan alacaklının ticari defter kayıtları incelenerek tespit edilebileceğinden bahisle ispat külfetinin alacaklıda olduğu belirtilerek alacaklının takip konusu tutarda takip yapamayacağı yönünde kanaat bildirildiği görülmüştür.

Bu durumda, mahkemece alınan bilirkişi raporları hüküm kurmaya elverişli olmayıp, 20.02.2009 tarihli senet için alacaklı tarafından ödendiği belirtilen 105.000,00-TL'nin usulüne uygun ödeme olarak kabulü ile ödeme tarihi de dikkate alınarak TBK'nun 100. maddesi gözetilmek suretiyle takip tarihi itibariyle asıl alacak ve işlemiş faiz miktarının tespiti yönünden Yargıtay denetimine olanak tanıyacak biçimde bilirkişi incelemesi yaptırılıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.