Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2017/1482 K.2017/5455

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkemenin dilekçesinin reddine dair ek kararın onanmasını mutazammın 25/11/2016 tarih, 2016/31587 E. - 24358 K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin temyize konu kararında, borçlunun yaptığı imzaya itiraz ile ilgili olarak tefhim edilen 09.06.2016 tarihli kısa kararda davanın kabulü ile takibin borçlu yönünden durdurulmasına karar verildiği, gerekçeli kararda ise, kısa kararda belirtilmediği halde alacaklı aleyhine asıl alacağın %20'si oranında tazminata ve % 10 oranında para cezasına hükmedildiği, alacaklının gerekçeli kararın tebliği üzerine süresinde yapmış olduğu temyiz talebinin mahkemece süre aşımı sebebiyle reddine dair kararının Dairemizce onandığı görülmektedir.

Yukarıda belirtildiği üzere, kısa kararda hükmedilmeyen tazminata gerekçeli kararda hükmedilmesi durumunda, tazminat yönünden temyiz süresi kararın tebliğinden itibaren başlar. Buna göre alacaklının kötüniyet tazminatı ve para cezasına ilişkin temyizi, kararın tebliğ edildiği 11.07.2016 tarihinden itibaren 10 günlük süre içinde (19.07.2016 tarihinde) yapıldığından temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemenin ek kararının onanmasına ilişkin kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği anlaşıldığından, Dairemizin 25/11/2016 tarih ve 2016/31587 E. - 24558 K. sayılı kararının kaldırılmasına oy birliği ile karar verilerek alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi;

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin, artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile

ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda; “takibin durdurulmasına” karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda, “takibin durdurulmasına” karar verildikten sonra kısa kararda yer almadığı halde alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedildiği, böylece kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirildiği görülmektedir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 E. - 1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

Kaldı ki, takibe dayanak çekin lehtarı konumunda olan borçlunun cirosundan sonra 3. bir kişinin cirosunun bulunduğu, ardından çekin bu kişi tarafından takip alacaklısına cirolandığı görülmekle, çeki takibe koymakta ağır kusuru veya kötüniyeti ispatlanamayan alacaklı aleyhine de tazminat ve para cezasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.