Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2017/3826 K.2018/8023

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Genel haciz yolu ile ilamsız takipte, borçlu tarafından icra mahkemesine şikayette bulunulduğu, ... 17. İcra Hukuk Mahkemesinin 05/08/2016 tarihli ve .2016/705 E. - 729 K. sayılı kararı ile şikayetin reddine karar verildiği, borçlunun talebin reddine dair ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesinin 29/11/2016 tarihli ve 2016/111 E.- 123 K. sayılı kararı ile istinaf dilekçesinin süresinde verilmediği gerekçesi ile başvurunun reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

2.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 365/1.maddesinde “İstinaf yoluna başvurma, yasal süre geçtikten sonra yapılır veya istinaf yoluna başvurulmasına olanak bulunmayan bir karara veya vazgeçme nedeniyle itiraz veya şikâyetin reddine yahut süresi geçmiş bir şikâyete ilişkin olursa, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun ilgili hükümleri gereğince istem icra mahkemesince reddedilir.” düzenlemesine; aynı kanunun 365/3. maddesinde ise “Bölge adliye mahkemesi, birinci fıkra kapsamına girdiği hâlde reddine karar verilmemiş başvuruyu geri çevirmeyip doğrudan kesin karara bağlar.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu durumda, Yargıtayca incelenmesi istenen Bölge Adliye Mahkemesi kararı, İİK’nın 365/3. maddesinde belirtildiği üzere kesin nitelikte olduğundan, temyiz talebinin reddine dair kararın onanması gerekmiştir.