Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2017/442 K.2018/4951

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile yapılan icra takibinde, borçlu, icra mahkemesine başvurarak, sair haczedilmezlik şikayeti ile birlikte meskeniyet iddiasında da bulunmuş, mahkemece, meskeniyet şikayetinin kısmen kabulü ile, taşınmazın borçlunun haline münasip mesken alabileceği 82.074,80 TL'den aşağı olmamak üzere satılmasına ve haline münasip evin alınması için gerekli 111.674,80 TL'nin borçluya, kalanın ise alacaklıya ödenmesine" karar verilmiştir.

İİK'nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 12. bendi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. İcra mahkemesince, borçlunun haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise İİK'nun 82/3. maddesine göre satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden haline münasip mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı hak sahiplerine ödenmelidir.

Somut olayda, bilirkişi ..tarafından düzenlenen 21/12/2015 tarihli raporda, taşınmazın toplam değerinin 130.733,00 TL olduğu, borçlunun haline münasip alabileceği evin değerinin ise 82.074,80 TL olduğu belirlendiğine ve mahkemece hale münasip ev değeri 82.074,80 TL olarak kabul edildiğine göre, "meskeniyet şikayetine konu taşınmazın değeri, haline münasip alabileceği evin değerinden fazla olduğundan taşınmazın satılarak haline münasip evin alınması için gerekli 82.074,80 TL'nin borçluya, kalanının ise hak sahiplerine ödenmesine,

taşınmazın, borçlunun haline münasip evi alabileceği değerden az olmamak üzere satılmasına" şeklinde hüküm kurulması gerekirken, "taşınmazın borçlunun haline münasip mesken alabileceği 82.074,80 TL den aşağı olmamak üzere satılmasına ve haline münasıp evin alınması için gerekli 111.674,80 TL nin borçluya, kalanın ise alacaklıya ödenmesine" şeklinde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Öte yandan, mahkeme kararının yeterli gerekçeyi içermediği görülmüş ise de kararın sonucu itibariyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.