Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2017/8088 K.2018/12075

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kambiyo vasfını haiz çeke dayalı genel haciz yolu ile ilamsız takibin kesinleşmesinin ardından, borçlunun icra mahkemesine başvurarak takipte 6 aylık zamanaşımı dolduğundan bahisle icranın geri bırakılmasını talep ettiği; ilk derece mahkemesince hüküm fıkrasında davanın kabulü ile İİK'nın 169/a-5 maddesi uyarınca takibin durdurulmasına karar verilmiş ise de, kararın gerekçesinde İİK'nın 71/2 ve 33/a maddeleri uyarınca “icranın geri bırakılmasına” karar verilmesi gerekirken, sehven hükümde “durdurulmasına” yazıldığının açıklandığı,

söz konusu karara karşı alacaklı tarafından, takipte 10 yıllık genel zamanaşımının uygulanması gerektiği ileri sürülerek istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, kambiyo vasfı tam olan çeke dayalı genel haciz yolu ile takipte, takibin kesinleşmesinden sonraki zamanaşımı şikayetinde icranın geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiği belirtilerek alacaklının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırıldığı halde, kaldırılan mahkeme hükmüne ekleme yapılarak karar verildiği görülmektedir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde, davanın esasıyla ilgili olarak; yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde düzelterek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği hükmü yer almaktadır.

Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının hüküm bölümünde, kanunun olaya uygulanmasında hata edildiği tespit edilip mahkeme kararı kaldırıldığına göre, HMK’nın 353/1-b-2. maddesi gereğince, yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, kaldırılan mahkeme kararına ekleme yapılarak infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi isabetsizdir.