Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2018/10594 K.2019/1087

.......... Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca ve tüm ferilerine itirazda bulunduğundan dolayı, alacaklının, borçlunun itirazı ile duran takibin devamını sağlamak amacıyla itirazın kaldırılması ve tazminat istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece.

Bankacılık Kanunu'nun 141. maddesi uyarınca alacağın zamanaşımına uğramadığı gerekçesiyle itirazın kısmen kaldırılmasına karar verildiği, kararın taraflarca temyizi üzerine, Dairemizin 07/12/2017 tarih ve 2016/9425 Esas, 2017/1396 sayılı Kararı ile borçlunun temyiz talebinin kabulüne, hesap kat ihtarnamesinin borçluya tebliğ tarihi itibari ile 10 yıllık zamanaşımı süresi geçtiğinden, alacaklının itirazın kaldırılması talebinin reddi gerektiği gerekçesi ile karar bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak alacaklının itirazının kaldırılması talebinin reddine,

itiraza uğrayan kısım üzerinden %20 tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/son maddesinin ilk cümlesinde ise; "İtirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine yüzde yirmiden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir..." hükmüne yer verilmiştir.

Alacaklının itirazın kaldırılmasına yönelik istemi; borçluya kat ihtarnamesinin tebliği tarihi olan 15/09/2000 tarihinden, takibin başlatıldığı 27/06/2013 tarihine kadar on yıllık zamanaşımı süresinin geçmesi nedeni ile reddedilmiş olup, ret sebebi esasa ilişkin bir neden olmadığından mahkemece, İİK'nun 68. maddesinin son fıkrası uyarınca alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

.......