Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2018/13084 K.2019/16209

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, takibin kesinleşmesinden sonraki döneme ilişkin zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle icranın geri bırakılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince gerekçeli istinaf dilekçesi süresinde olmadığından istinaf talebinin reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından gerekçeli istinaf dilekçesinin uyaptan süresinde gönderildiği,

mahkeme kalemince istinaf dilekçesinin özel evrak olarak uyapa kaydedilmesi, ertesi gün de uyapa tekrar istinaf dilekçesi olarak taranması nedeniyle süresinde gönderilmemiş gibi anlaşıldığı gerekçesiyle temyiz edildiği görülmüştür.

Somut olayın incelenmesinde; yerel mahkemenin istemin reddine ilişkin kararının borçlu vekilinin yüzüne karşı 31.10.2017 tarihinde verildiği, borçlu vekilince 10.11.2017 tarihinde kararın istinaf edildiğine ilişkin süre tutum dilekçesinin yasal 10 günlük süre içerisinde sunulduğu, gerekçeli kararın 30.11.2017 tarihinde borçlu vekiline tebliğ edildiği, gerekçeli isitinaf dilekçesinin uyaptan 11....2017 tarihinde sunulduğu, uyapa özel evrak olarak kaydedildiği, ....2017 tarihinde uyapa istinaf dilekçesi olarak tarandığı, gerekçeli istinaf dilekçesinin 11....2017 tarihi itibariyle süresinde verildiği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca; istinaf talep eden borçlu tarafından gerekçeli istinaf dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldığından, borçlu vekilinin gerekçeli istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerin, istinaf nedenleri olarak kabulü ile, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesinin HMK’nın 355. maddesi kapsamında esastan yapılması gerektiği anlaşılmakla, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.