Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2018/13611 K.2019/17060

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının icra mahkemesine başvurusunda, borçlu hakkında borç ödemeden aciz belgesi verilmesi talebini reddeden icra müdürlüğü işleminin kaldırılmasını talep ettiği, ilk derece mahkemesince şikayetin reddine karar verildiği, bu karara karşı alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 05.06.2018 tarihli karar ile kararın miktar itibari ile kesin olduğu gerekçesi ile İİK 363/1.maddesi gereğince istinaf isteminin reddine karar verildiği, bu kararın alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 18/07/2018 tarihli ek kararla talebin temyiz sınırı dışında kaldığı,

daire kararının kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile temyiz dilekçesinin, HMK’nun 366 yollaması ile HMK’nun 346. maddesi gereğince reddine karar verildiği, alacaklı tarafından bu ek kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, şikayete konu edilen ... 22.İcra Müdürlüğü’nün 2015/8142 E sayılı takip dosyasında asıl alacak miktarının 581.401,19 TL olduğunun anlaşıldığı, bu takibe ilişkin aciz vesikası verilmesi talebini reddeden icra müdürü işleminin iptalinin talep edildiği gözetildiğinde kararın kesinlik sınırı üzerinde olduğu anlaşılmıştır. O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, işin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kararın kesin olduğu gerekçesi ile istinaf isteminin reddi ve ek karar ile temyiz isteminin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.