Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2018/1955 K.2018/2539

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de. Borçlunun, icra mahkemesine başvurusunda; diğer şikayetlerinin yanı sıra 26.10.2015 tarihinde haczedilen mahcuzların mesleğini devam ettirmesi için zorunlu olduğunu ileri sürerek haczedilmezlik şikayetinde de bulunduğu, mahkemece, anılan şikayetin 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde yapılmadığından bahisle reddine karar verildiği görülmüştür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun davanın açılma zamanına ilişkin olarak düzenlenen 118. maddesinin 1. fıkrasında; davanın, dava dilekçesinin kaydedildiği tarihte açılmış sayılacağı, aynı maddenin 2. fıkrasında ise, dava dilekçesinin kaydına ilişkin usul ve esasların yönetmelikte belirleneceği belirtilmiştir.

03.04.2012 tarih ve 28253 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin davanın açılması başlığıyla düzenlenen 36. maddesinin 5. fıkrasında ise, davanın dava dilekçesinin tevzi edilerek kaydedildiği tarihte açılmış sayılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, borçlunun 26.10.2015 tarihinde yapılan hacze karşı 27/10/2015 tarihinde İstanbul Mahkemeler Veznesine başvurma harcını yatırarak dava dilekçesini tevzi ettirdiği, dolayısıyla muhabere yoluyla icra mahkemesine şikayet başvurusunda bulunduğu, buna göre şikayetin 7 günlük yasal süre içerisinde yapıldığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, mahcuzların borçlunun mesleği için zorunlu olduğu yönündeki haczedilmezlik şikayetinin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, anılan şikayetin süreden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.