Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2018/2289 K.2018/3624

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, dayanak ilamda reeskont faizine hükmedildiğini, icra emrinde talep edilen işlemiş faiz miktarı ile takipten itibaren işleyecek faiz oranının fahiş olduğunu ve ilamda 1.505,70 TL harcın borçludan tahsiline yönelik bir hüküm bulunmaması nedeniyle bu miktarın icra emrinde talep edilemeyeceğini açıklayarak takibin ve icra emrinin iptalini talep etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu kapsamında fazla faiz talep edilmediği, takip konusu ilamda ilam alacaklısından 1505,70 TL harcın mahsubuna karar verilmiş olmakla bu miktarın alacaklı tarafından icra emriyle talep edilebileceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

İlamların infaz edilecek hüküm bölümlerinin icra mahkemesince yorum yolu ile belirlenmesi mümkün bulunmamaktadır (HGK'nun 08.10.1997 tarih, 1997/12 - 517 E.- 1997/776 K. sayılı kararı). 5335 sayılı Kanun ile 3095 sayılı Kanun'un 1. maddesinde yapılan düzenleme ile yeni hesap tarzı getirilerek T.C.

Merkez Bankası'nın belirlediği reeskont oranları üzerinden faiz hesap yönteminin bırakılması, sadece 3095 sayılı Kanun yönünden söz konusu olup, bu Kanun dışındaki uygulamalar için bankanın reeskont oranlarını belirleme yetkisi devam etmektedir. Gerek eldeki davadaki gibi hükme konu olması hallerinde, T.C. Merkez Bankası'nca belirlenmekte ve ilan edilmekte olan reeskont oranı üzerinden faiz hesaplanabilecektir.

Hükmün faize ilişkin bölümünün açıkça "reeskont faizi" olarak adlandırılarak kurulmuş olmasına rağmen yorumla bunun hükümde ifade edilmeyen yasal faizi yada avans faizini ifade ettiğini kabule olanak bulunmamaktadır (HGK 03.03.2010 tarih, 2010/12-124 Esas ve 2010/110 Karar sayılı kararı).

Somut olayda takip konusu ilamın hüküm bölümünde açıkça, alacağın “ticari reeskont faiziyle” tahsiline hükmedilmiştir. Ticari reeskont faizi adı altında bir faiz türü bulunmamaktadır. T.C. Merkez Bankası'nca belirlenmekte ve ilan edilmekte olan reeskont faizi oranlarının mevcut olduğu ve bu faize göre hüküm kurulduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda, mahkemece, hükmün faize ilişkin bölümünde açıkça, alacağın dava ve ıslah tarihinden itibaren “reeskont faiziyle” tahsiline hükmedildiğinden, T.C. Merkez Bankası'nca belirlenmekte ve ilan edilmekte olan reeskont oranı üzerinden hesap yapılması gerekirken, ilam hükmü yorumlanarak avans faiz oranlarına göre hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmesi doğru değildir.

İcra mahkemesince işleyecek faizle ilgili şikayet karar gerekçesinde tartışılmamış ve bu hususta açıkça olumlu ya da olumsuz karar verilmemiştir. 6100 sayılı HMK'nun 297/c maddesine ve T.C. Anayasası'nın 141/III. maddesine göre; Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur. Mahkemece işleyecek faize ilişkin şikayet hakkında gerekçesi de açıklanmak suretiyle olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru değildir.

Diğer yandan, takip dayanağı ilamda; ''karar harcı olan 7.219,78 TL'den peşin alınan 1.505,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 5714,08 TL harcın davalılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydına'' karar verilmiş olup,mahsup edilen 1505,70 TL harç miktarı ilamdaki davalıya (takip borçlusuna) yükletilen ve hükmün 3. bendinde yer alan ve hükmün altında da açıklaması yapılan yargılama giderleri arasında belirtilmemiştir. Diğer bir anlatımla bu miktarın davalıdan tahsiline ilişkin ilamda bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle 1505,70 TL borçludan talep edilemeyeceğinden bu yöndeki şikayetin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile bu şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.