Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2018/258 K.2018/419

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, ... İli ... İlçesi, 2207 Ada 3 Parselde kayıtlı 1 no'lu bağımsız bölümün muhammen bedelinin 95.000,00 TL, satış bedelinin ise 116.000,00 TL olduğu, ... İli ... İlçesi, 500 Ada 5 Parselde kayıtlı 11 no'lu bağımsız bölümün muhammen bedelinin 160.000,00 TL, satış bedelinin ise 220.550,00 TL olduğu ve dolayısıyla satış bedellerinin, taşınmazların muhammen bedellerinin üzerinde olduğu, şikayetçi borçluların, kıymet takdir raporu kendilerine usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen, süresinde kıymet takdirine yönelik şikayetlerinin de bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, satış bedelinin, muhammen bedelin üzerinde olması halinde, ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir. Bu durumda, şikayetçilerin ihalenin feshini istemekte hukuki yararları yoktur. Mahkemece, istemin bu nedenle reddi yerine işin esasının incelenerek sonuca gidilmesi yerinde değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak İİK'nun 134. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinde işin esasına girilmeden ihalenin feshi talebinin reddi halinde şikayetçiler aleyhine para cezasına hükmedilemeyeceği öngörülmektedir.

Şikayetçilerin ihalenin feshi istemlerinin zarar unsuru yokluğu nedeniyle ve işin esasına girilmeden reddi gerektiğinden, mahkemece, aleyhlerine ihale bedelinin %10’u oranında para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.