KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2018/6698 E., 2019/5852 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2019
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Alacaklı tarafından başlatılan ilamlı icra takibinde, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; vekille takip edilen işlerde tebligatın asile değil vekile yapılması gerektiğini, icra emrinin borçlu asile tebliğ edildiğini ileri sürerek, usulsüz tebliğ işleminin iptalini talep ettiği, mahkemece, asile yapılan tebliğden itibaren yasal süresi içinde vekil tarafından takip dosyasına itiraz nedenlerinin bildirildiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 18. maddeleri gereğince vekil ile takip edilen işlerde, tebligatın vekile yapılması zorunludur.
Somut olayda, dayanak ilamda borçlunun vekil ile temsil edildiği, borçlu vekilince takip dosyasına yapılmış herhangi bir itiraz beyanının bulunmadığı görülmüştür.
Yukarıda açıklanan maddeler gereğince, vekil tarafından takip edilen işlerde icra emrinin vekile tebliği gerekir ve icra emrine muttali olunması tebliğ yerine geçmez ise de, somut olayda; yargılamanın devamı sırasında, karar tarihinden önce borçlu vekiline icra emri tebliğ edildiğinden mahkemece, konusu kalmayan şikayet hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesis edildiği görülmekle, hükmün belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2018/6698, K. 2019/5852, 9 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama