Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2018/8259 K.2018/14068

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, borçlu aleyhine bir adet bonoya dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 nolu ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu tarafından yasal süre içerisinde icra müdürlüğüne borca ve faize itirazda bulunulduğu, takibin itiraz nedeniyle durması üzerine alacaklı vekili tarafından yasal süre içerisinde icra mahkemesine başvurularak itirazın kaldırılmasının talep edildiği, borçlunun cevap dilekçesi ile zamanaşımı itirazında bulunduğu, mahkemece istemin kabulü ile itirazın kaldırılmasına karar verildiği,

kararın temyizi üzerine Dairemizin 07/11/2016 tarih ve 2016/17222-23079 Esas ve Karar sayılı kararıyla senedin zamanaşımına uğradığından bahisle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyularak zamanaşımı süresi dolduğundan davanın reddine, takip konusu asıl alacağın %20'si oranında tazminatın davacı alacaklıdan alınarak davalı borçluya verilmesine, karar verildiği görülmüştür.

Borçlunun duruşmadaki itirazı; icra takibinin kesinleşmesinden önceki döneme ilişkin zamanaşımına ilişkin olup, İİK'nun 63. maddesi nazara alındığında senet metninden anlaşılabileceğinden, itirazın kaldırılması duruşmasında ileri sürülmesi mümkündür.

Öte yandan, İİK.nun 68. maddesi itirazın kaldırılması usulünü düzenlemiş olmakla, aynı maddenin son fıkrası nazara alındığında itirazın kaldırılması talebinin ancak esasa ilişkin nedenlerle reddi halinde alacaklı tazminata mahkum edilebilir.

Somut olayda mahkemece itirazın kaldırılması talebinin reddi, takibe konu bononun zamanaşımına uğrama sebebine dayalı olmakla bu husus esasa ilişkin nedenlerden olmadığı halde alacaklının inkar tazminatı ile sorumlu tutulması isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.