Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/10918 K.2020/3342

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte, borçlunun, takibe dayanak belgenin teminat senedi olduğu, senedin adı-soyadı ve imzası dışında diğer kısımları boş olarak alacaklıya verildiği ve diğer sebepler ile icra mahkemesine başvurarak takibin iptalini talep ettiği, mahkemece davacıların borca itirazının reddine karar verildiği, kararın muteriz borçlular tarafından (istinaf dilekçelerinde yer verdikleri, takibe dayanak senedin teminat olarak verildiği iddiasına yönelik beyanlarla) istinaf edilmesi üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler yerinde görülmemekle birlikte kamu düzenine aykırılık nedeniyle gerekçede değişiklik yapıldığından ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile davacı borçluların borca itirazının hak düşürücü süreden reddine İİK.’nun 365/1-3. maddesi uyarınca kesin olarak karar verildiği, kararın borçlular tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nin 19/07/2019 tarihli ek kararıyla, kararın kesin olarak verildiğinden bahisle temyiz talebinin reddine karar verildiği, borçlular tarafından ek kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

02/03/2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nun 363/1. maddesi ile aynı Kanunun bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi), istinaf yoluna başvurulamayacak icra mahkemesi kararları sayılmıştır.

02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 365/1. maddesinde; “İstinaf yoluna başvurma, yasal süre geçtikten sonra yapılır veya istinaf yoluna başvurulmasına olanak bulunmayan bir karara veya vazgeçme nedeniyle itiraz veya şikâyetin reddine yahut süresi geçmiş bir şikâyete ilişkin olursa, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun ilgili hükümleri gereğince istem icra mahkemesince reddedilir” hükmü yer almaktadır. Aynı maddenin 3. fıkrasında ise; “Bölge adliye mahkemesi, birinci fıkra kapsamına girdiği hâlde reddine karar verilmemiş başvuruyu geri çevirmeyip doğrudan kesin karara bağlar” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince, asıl karar İİK.’nun 365/1-3. maddesi uyarınca kesin olarak verilmiş ve borçlunun bu karara yönelik temyiz istemi de ek karar ile, (kararın kesin olarak verildiğinden bahisle) reddedilmiş ise de; kambiyo yollu takip nedeniyle borca itirazın 5 günlük hak düşürücü süreden reddine dair kararın kesin olduğuna dair 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nda herhangi bir hüküm olmadığından esasa ilişkin kararın İİK'nun 365. maddesi gözetildiğinde temyizi kabil olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, Konya Bölge Adliye 7. Hukuk Dairesi'nin 19/07/2019 tarih ve 2019/953 E. 2019/978 K. sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın oybirliği ile kaldırılmasına karar verilerek, Konya Bölge Adliye 7. Hukuk Dairesi'nin 25/06/2019 tarih ve 2019/953 E. 2019/978 K. sayılı asıl kararının temyiz incelemesine geçildi: