Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/12503 K.2019/16402

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 02/05/2019 tarihli ve 2019/4421 Esas - 2019/7415 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Sair karar düzeltme itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklının icra mahkemesine başvurusunda.

6487 Sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 Sayılı Yasanın değiştirilen Geçici 6. maddesinin 13.fıkrasının Anayasa Mahkemesi’nin kararıyla iptal edildiğini, bu durumda 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğini, borçlunun vekalet ücretinin maktu olduğunu borcunun bulunmadığını bildirdiğini, vekalet ücretinin nispi olarak hesaplanması ile faizin de dikkate alınarak dosya borcunun belirlenmesine karar verilmesini talep ettiği, mahkemece yapılan yargılama sonucunda “Şikayetin kabulüne, 29.07.2015 tarihi itibariyle bakiye alacak miktarının ...954,74 TL,

işlemiş faizin ise 649,16 TL olmak üzere toplam dosya borcunun 9.603,90 TL olarak kabulüne, muhtıranın bu şekilde düzeltilmesine'' karar verildiği, anılan kararın borçlu vekilince temyiz edilmesi üzerine kararın onandığı, borçlu vekilinin karar düzeltme talebinde bulunduğu, Yargıtay ... Hukuk Dairesinin 31.05.2017 tarih ve 2016/10476 E.-2017/8060 K. sayılı ilamıyla, borçlunun karar düzeltme talebinin kabulü ile kararın bozulduğu görülmektedir.

Somut olayda mahkemece bozma kararına uyularak “Şikayetin kabulü ile, Şikayet (dava) tarihi olan 28/10/2015 tarihi itibariyle bakiye borç miktarının 14.482,82 TL olarak kabulüne, muhtıranın bu şekilde düzeltilmesine,” şeklinde karar verildiği, anılan kararın borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce onandığı, bu kez borçlu vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Bozma kararından sonra yapılan yargılamada mahkemece, bilirkişiden alınan rapora itibar edilerek bakiye borç miktarının 14.482,82 TL olarak kabulüne karar verilmiş olup, bozmadan önceki kararın sadece borçlu tarafından temyiz edildiği ve karar düzeltme talebinde bulunulduğu da gözetilerek, 06.11.2015 tarihli ilk hükümdeki miktardan daha fazlasına hükmedilmesi “aleyhe hüküm verme yasağı” uyarınca mümkün bulunmamaktadır. Bu durumda Yargıtay bozma kararına uyan mahkemece verilen bozma sonrası karar, aleyhe hüküm verme yasağına aykırı olduğundan isabetsiz olup kararın bu gerekçe ile bozulması gerekirken maddi hataya dayalı olarak onandığı görülmekle Dairemizin 02.05.2019 tarihli 2019/4421 E - 2019/7415 K. sayılı onama ilamının kaldırılarak kararın bozulması cihetine gidilmiştir.