Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/12537 K.2019/17245

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

13/03/2013 tarihli haczin yapıldığı tarih öğrenme tarihi olarak kabul edildiğinde şikayetçi vekilince 25/04/2014 tarihinde yapılan şikayetin İİK'nın 347. maddesinde öngörülen 3 aylık sürede yapılmadığı anlaşılmakla, şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan hüküm fıkrasından “Şikayet hakkı süresinde kullanılmadığından İ.İ.K.'nun 347. maddesine göre davanın düşürülmesine’’ ibaresinin çıkartılıp hüküm fıkrasına “İİK’nın 347. maddesi uyarınca şikayet hakkının düşürülmesine” yazılmak suretiyle, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.