Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/13152 K.2020/108

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, 1)İİK'nın 333/a maddesinden verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İcra ve İflas Kanunu’nun 333/a maddesinde “Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların; ticari işletmenin borcu ödeyebilecek ekonomik güce sahip olmasına karşın kasıtlı olarak ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödemeyerek alacaklıları zarara sokmaları ve ayrıca bu eylemlerinin başka bir suçu oluşturmaması halinde cezalandırılacaklarının” hükme bağlanmış olması, aynı kanunun 351.maddesinde de şikayetçinin dilekçe ve beyanında göstermiş olduğu delillerle bağlı olduğunun belirtilmiş olması,

şikayet dilekçesinde borçlu şirketin borcu ödeyebilecek güçte olduğuna dair bir iddiada bulunulmadığı gibi, sanığın hangi kasıtlı eylemleri ile alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla hareket ettiği somut olarak bildirilmediğinin anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmayacağı hususu gözetilmeksizin sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule Göre de;

Sanığın üzerine atılı suçun ön ödeme kapsamında bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

2) İİK’nın 345/a maddesine aykırılıktan yapılan şikayete yönelik incelemede;

Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 23.11.2016 tarih ve 2015/18993 Esas, 2016/22716 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği halde, mahkemece İİK’nın 345/a maddesine aykırılık suçundan hüküm kurulmaması,