KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2019/14273 E., 2020/610 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ocak 2020
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
1-Davalı 3. kişinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Temyiz, vekalet ücretinin 6.812,94 TL olarak hükmedilmesine ilişkin olup, İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2019 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 9.260,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Bu nedenle davalı 3. kişinin temyiz isteminin REDDİNE;
2-Şikayetçi alacaklı vekilinin katılma yolu ile temyiz istemine gelince;
2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun “Temyiz yoluna başvurma ve incelenmesi” başlıklı 364. maddesinin 2. fıkrasında, “Yukarıda belirtilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurma ve incelemesi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre yapılır.” hükmüne yer verilmiştir.
6100 sayılı HMK'nun 366/1.maddesinde; "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır" hükmü, yine “katılma yoluyla başvurma” başlığı altında düzenlenen 348/2. maddesinde; "İstinaf yoluna başvuran, bu talebinden feragat eder veya talebi bölge adliye mahkemesi tarafından esasa girilmeden reddedilirse, katılma yolu ile başvuranın talebi de reddedilir" hükmü yer almaktadır.
Buna göre; katılma yolu ile temyiz, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlı olup ona tâbidir. Bu nedenle asıl temyiz talebi esasa girilmeden reddedilirse, katılma yolu ile temyiz talebi de reddedilir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2019/14273, K. 2020/610, 23 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama