Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/1495 K.2019/6802

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan ilama dayalı takipte borçlunun meskeniyet şikayetinde bulunarak icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen kararın bozulması üzerine yapılan yargılama sırasında, şikayete konu meskenin, borçlu tarafından alacaklıya devredilmesi nedeni ile mahkemece bu defa istemin aktif husumetten reddine karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda, şikayet tarihi olan 30/05/2014 itibari ile borçluya düşecek miras hissesine haciz konulmuş olup, borçlunun şikayetinde aktif husumetinin olduğu tabiidir. Zira mahkemece verilen ilk karar, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 16/05/2017 tarih ve 2017/11273 E.- 7114 K. sayılı ilamı ile; “İİK.nun 82/12. maddesi borçlunun haline münasip evinin haczedilemeyeceğini öngörmekte olup, bu madde her bir borçluya ayrı ayrı haczedilen payları nedeniyle ve kişisel olarak başvuru hakkı verir. Borçlulara isabet edecek payın değeri belirlendikten sonra onların haline münasip ev almaları için gerekli olan miktar gözetilip şikayet sonuçlandırılmalıdır” gerekçesi ile bozulmuştur.

Ancak, bozma üzerine devam eden yargılama sırasında, şikayete konu meskendeki miras hissesinin, 19/10/2016 tarihinde borçlu tarafından alacaklılara devredildiği, alacaklıların da taşınmazı 24/07/2018 tarihinde üçüncü bir kişiye devrettiği, dolayısıyla bu durumda şikayetin konusunun kalmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, şikayetin konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, istemin, aktif husumet nedeni ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.