Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/1548 K.2019/3066

Nafaka hükümlerine uymamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda beraatine dair ... 1. İcra Ceza Mahkemesinin 23/05/2018 tarihli ve 2018/157 esas, 2018/302 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 2. İcra Ceza Mahkemesinin 21/06/2018 tarihli ve 2018/66 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 08/01/2019 gün ve 94660652-105-26-10627-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/01/2019 gün ve KYB. 2019-3207 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede,

1982 Anayasasının 36. maddesinde yer alan, “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.” şeklindeki düzenleme,

Anayasa Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/6217 başvuru sayılı kararında "Kanuni düzenlemeler ve içtihat karşısında başvurucu lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, ilgili yasal mevzuatın lafız ve amacına açıkça aykırı olup, başvurucunun Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir." şeklindeki açıklama,

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Türkiye Barolar Birliği Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 4. Fıkrasında yer alan, "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." şeklindeki hükümler gereğince, beraat eden sanık lehine yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği, sanık müdafiinin de vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği yönünden itiraz da bulunarak anayasal hakkını kullandığı,

başvurulacak başkaca hukuki bir yol ve mercii de bulunmadığı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmuş ise de;

Dosya incelendiğinde, sanık müdafiinin 25.06.2018 tarihli dilekçesinde; "Beraat eden sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiği" gerekçesine dayandığı, bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin bu talebe yönelik olduğu anlaşılmakla, gereği görüşülüp düşünüldü:

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.