Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/1737 K.2019/4220

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1 ) “Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak” suçuna ilişkin olarak kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Birinci haciz ihbarnamesine 07.12.2015 tarihinde vekil aracılığıyla itiraz edildiği ve vekilin beyanından asilin sorumlu tutulamayacak olmasının anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Tazminata ilişkin olarak kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Şikayet dilekçesinde, İİK'nın 338. maddesi uyarınca cezalandırma isteği ile birlikte aynı Kanunun 89/4. maddesi uyarınca da tazminat isteminde bulunulduğu, aynı Kanunun 89/4. maddesindeki “İcra mahkemesi, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü ile Harçlar Kanunun 32. maddesinde yer alan “Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz” hükmü uyarınca tazminata ilişkin dava ile ilgili olarak yargılamanın yapılabilmesi için harcının yatırılması gerektiği cihetle, öncelikle şikayetçi tarafa eksik dava harcını yatırması hususunda süre verilip,

harcın ödenmesinden sonra birinci haciz ihbarnamesinin tebliği tarihi itibariyle üçüncü şahıs “... Biyo Teknoloji Ürünleri San.ve Tic. A.Ş.’nin ” asıl borçlu “.... Labaratuvar Ürünleri San. Dış Tic. Ltd.

Şti.” firmasına kesinleşmiş ve muaccel bir borcu bulunup bulunmadığı hususunda her iki tarafa ait ticari defter ve belgeler ile aralarındaki sözleşme hükümleri gözönüne alınarak bilirkişi raporu düzenlettirilip sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,