Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/1909 K.2019/4692

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1- İİK’nın 338. maddesinden kurulan hükme yönelik incelemede,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Tazminat isteminin reddine yönelik incelemede,

a- Gerekçeli kararın hüküm kısmının 2. paragrafında “Müşteki tarafın tazminat isteminin reddine” yönelik hüküm kurulmuş ise de, kısa kararda müşteki tarafın tazminat talebine ilişkin bir karar verilmemesi nedeniyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

b- İİK’nın 89/4. maddesine göre “üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini tetkik merciinde ispat ederek üçüncü şahsın 338/1. maddesi hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. Tetkik mercii, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.

Somut uyuşmazlıkta, haciz ihbarnamesine itiraz vekil tarafından yapılması durumunda dahi tazminat şartlarının doğmasına engel değildir.

Bu nedenle eksik olan nisbi harç, Harçlar Kanunu’nun 30. maddesi gereğince ve 6100 sayılı HMK’nın 150. maddesinde gösterilen süreler içerisinde tamamlattırılıp deliller değerlendirilerek, haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle üçüncü şahsın takip borçlusuna kesinleşmiş ve muaccel borcu bulunup bulunmadığının borçlu ve üçüncü şahıs şirketin defter ve belgeleri incelenmek suretiyle ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, sadece üçüncü şahsın ticari defterleri incelenerek tazminat talebinin reddine karar verilmesi,