Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/1959 K.2019/4739

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, 1- İİK’nın 338. maddesinden kurulan hükme yönelik incelemede, Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2- Tazminat isteminin reddine yönelik incelemede,

İİK’nın 89/4. maddesine göre “üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini tetkik merciinde ispat ederek üçüncü şahsın 338/1. maddesi hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. Tetkik mercii, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.

Somut uyuşmazlıkta, haciz ihbarnamesine itiraz vekil tarafından yapılması durumunda dahi tazminat şartlarının doğmasına engel değildir.

Bu nedenle eksik olan nisbi harç, Harçlar Kanunu’nun 30. maddesi gereğince ve 6100 sayılı HMK’nın 150. maddesinde gösterilen süreler içerisinde tamamlattırılıp deliller değerlendirilerek, haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle üçüncü şahsın takip borçlusuna kesinleşmiş ve muaccel borcu bulunup bulunmadığının borçlu ve üçüncü şahsın defter ve belgeleri incelenmek suretiyle ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, tazminat konusunda esastan karar verilmemesi,