Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/2363 K.2019/8804

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih, 2012/16.HD.-527 Esas, 2013/14 sayılı kararına göre, yapılan hacizde borçlu şirketin herhangi bir adres bırakmaksızın adresi terk etmiş olması ve başkaca tespit edilebilecek bir adresinin de olmaması halinde ticareti terk suçu yönünden suçun işlendiğinin bu tarihte öğrenildiğinin kabulü gerektiği anlaşılmakta ise de, somut olayda 21/02/2015 tarihinde borçlu şirketin ticaret sicil müdürlüğünde kayıtlı olan adresinde yapılan haciz işleminde adresin kapalı olduğunun anlaşıldığı, adresin boş olduğunun ve borçlu şirketin adresi terk ederek gittiğinin 21/08/2015 tarihinde yapılan haciz işleminde öğrenildiği,

dolayısıyla şikayetin süresinde olduğu görüldüğünden, mahkemece şikayetin esası incelenerek sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,